4. Jesteś okropnym durniem.

Po spotkaniu z Lukiem cały dzień byłam rozproszona ,na opiece nad magicznymi stworzeniami zupełnie nie słuchałam Hagrida ,później na obiedzie James ,Yuri i Aron w ogóle nie mogli się ze mną porozumieć dopóki młody Potter porządnie nie szturchną mnie w ramię.

-Des ,co się stało?-zapytał czarnowłosy.

-N-nic ,po prostu…-zająknęłam się.

James spojrzał pytająco na Yuri.

-Głąb.-odpowiedziała na nieme pytanie.

-Czego on od ciebie chciał?-spytał mnie Potter.

-Tego co zawsze.-mruknęłam.

Nikt już nie ciągną tego tematu ,oczywiście chłopacy próbowali mnie rozbawić ale nic na mnie nie działało. Przez cały czas zastanawiałam się czemu nie trzasnęłam Luke’a w twarz i nie powiedziałam ,że ma spadać ,jeszcze przed wakacjami bym tak zrobiła. A teraz? Już nie byłabym taka pewna ,mimo wszystko chłopak mi się podobał ,wcale nie był zły ,charakter też miał w porządku ,tylko tym ,co mi przeszkadzało było to ,że on ciągle chciał udowodnić ,że może mieć każdą dziewczynę ,jaka mu się spodoba ,tylko ta jedna cecha przekreślała Krukona w moich oczach. Ale powiedział ,że może się zmienić. Tylko ile to potrwa? Tydzień? Miesiąc? A później wszystko znowu się popsuje ,czy nie?

Ledwie zauważyłam ,że siedzę na historii magii i zaraz kończymy lekcje. Dzień przeleciał mi między palcami jak woda ,nawet nie zauważyłam ,że już się kończył.

Wieczorem siedziałam w dormitorium i przeglądałam Facebooka. Czytałam komentarze pod moim zdjęciem z Lukiem kiedy jeszcze ze sobą chodziliśmy. Przyjaciółki z mojego poprzedniego życia ,jeszcze przed trafieniem do Hogwartu i sprzed przeprowadzki rodziców do Londynu w zeszłym roku ,dziewczyny z którymi się wychowałam pisały pod zdjęciem jak mi zazdroszczą ,pytały się gdzie poznałam blondyna i wiedziałam ,że nigdy się nie dowiedzą.

W powiadomieniach wyskoczyła mi informacja ,że Megan ,jedna z moich mugolskich przyjaciółek dodała zdjęcia na których jestem. Otworzyłam link i na pierwszym zdjęciu zobaczyłam dwie dziewczynki ,jedna brązowowłosą o czarnych oczach i jedną niebieskooką blondynkę ,obie dziewczynki śmiały się do aparatu siedząc na konarze drzewa i obejmując się po przyjacielsku. Przeczytałam podpis pod zdjęciem:
Des ,czekamy na cb ,chcemy znowu połazić z tobą po drzewach :*.

Zaśmiałam się na cały pokój i od razu skomentowałam zdjęcie:

Ja: Bardzo chętnie ,jak kiedyś u was bd.

Megan: Oj na pewno będziesz ,a jak nie dadzą ci przyjechać to sama cię znajdę :D

Ja: No to czekam xD.

Zaczęłam przeglądać kolejne fotki ,na jednej byłam z Megan i Niną ,drugą z moich starych przyjaciółek ,w granatowo-czerwonych mundurkach szkolnych ,wszystkie byłyśmy uczesane w kucyki. Uśmiechnęłam się do siebie przypominając sobie nasz pierwszy dzień w szkole ,właśnie z tamtego dnia było zdjęcie. Na następnych zdjęciach byłyśmy na plaży podczas naszego wspólnego kilkudniowego wyjazdu nad morze.

Komputer wyłączyłam około dwudziestej drugiej. Wtuliłam twarz w poduszkę i zasnęłam ale w snach też nie mogłam odpocząć. Na początku śnił mi się Luke ,głównie jego oczy które próbowały mnie zahipnotyzować a mi coraz trudniej było z nimi walczyć ,później sen się zmienił. Stałam przed zamkiem z białego marmuru po części zbudowanym w stylu starogreckim ,budynek byłby piękny gdyby nie fakt ,że płoną w czarnym ogniu a dookoła jego murów nie oplatał się gigantyczny wąż o czarnych łuskach i poszarpanych skrzydłach smoka. Wąż się śmiał tak jakby dostał to czego pragną od wielu lat ,przy jego ogonie stała dziewczyna której oczy były całkowicie czerwone ,nie było ani czarnych źrenic ani białych białek ,tylko czerwony ,jej włosy były ciemno zielone z pojedynczymi czarnymi pasmami a zza pleców wyrastały jej skrzydła anioła które w całości zajął ogień. Dziewczyna spojrzała na węża i uśmiechnęła się szeroko jakby ona też czekała na spłonięcie marmurowego pałacu.

***

Obudziłam się w dormitorium ,inne dziewczyny jeszcze spały i nie dziwiłam się im ,była dopiero piąta. Wiedziałam ,że już nie zasnę więc po cichu się ogarnęłam ,wzięłam telefon i słuchawki i wyszłam z wierzy Gryffindoru.

Włączyłam sobie muzykę i spacerowałam po szkolnych korytarzach zastanawiając się nad dziwnym snem z którego się obudziłam. Prawie zapomniałabym o moim problemie z Lukiem gdyby nie to ,że blondyn też postanowił urządzić sobie spacer po zamku.

Słońce dopiero zaczynało wschodzić i w korytarzu była delikatna pomarańczowa poświata.

-Hej Des.-przywitał mnie Krukon ściszonym głosem.

Ciężko westchnęłam czując ,że zapowiada się dłuższa rozmowa i wyjęłam z ucha słuchawkę tak ,że teraz muzykę słyszałam tylko w jednym uchu.

-Co tu robisz?-zapytałam bez żadnego wstępu.

-Mógłbym zapytać o to samo.-odpowiedział niebieskooki.

-To ja pierwsza zadałam pytanie.-odgryzłam się.

-Ehh…no dobra ,nie mogłem spać.-przyznał Luke.

Jeżeli kiedyś znajdę siłę która rządzi tym światem to za ten „przypadek” wtłukę jej tak ,że odechce jej się takich zabaw ,przysięgam!

-Ciekawe czemu ,może któraś z twoich dziewczyn nie dawała ci spokoju w snach?-powiedziałam złośliwie.

-Tylko jedna taka nie daje o sobie zapomnieć chociaż ciągle próbuje się mnie pozbyć.-odpowiedział natychmiast blondyn uśmiechając się.

-To już na mnie nie działa.-wbiłam wzrok w moje buty.

-Jak sobie chcesz.-powiedział Luke takim tonem ,że domyśliłam się ,że mi nie wierzy.

-Jesteś okropnym durniem.-stwierdziłam.

-Durniem w którym się zakochałaś.

-Durniem który nie potrafi pogodzić się z przeszłością.

-Chcesz to ciągnąć?

-Może i tak ale szkoda mi czasu.

Chciałam odejść ale chłopak mnie zatrzymał.

-Des ,uwierz ,zmieniłem się.-powiedział prawie błagalnie.

-Ja też ,nie jestem taka naiwna.-wyrwałam swoją rękę z jego uścisku.

-A gdybym udowodnił ,że się naprawdę zmieniłem?-spytał.

I znowu ten sam błąd ,popatrzyłam w jego oczy ,przypomniałam sobie zeszły rok a tym razem nie było ze mną Yuri która by mnie uchroniła od popełnienia błędu.

-Ni…ja n-no…-zająknęłam się.

-Proszę ,co ci szkodzi?

-To ,że pewnie i tak ,masz dziesięć innych dziewczyn na liście.

-Nie mam żadnej.

-Dziwne ,w szkole skończyły się te warte twojej uwagi?

-Nie wiem ,zajmuję się tylko jedną.

I znowu te jego niebieskie oczy ,przeklinam je!

-Zobaczę.-odpowiedziałam i pobiegłam z powrotem do wierzy Gryffindoru.

***

Od tamtego spotkania jeszcze kilka razy widziałam Luke’a podczas przerw  między lekcjami ,i wyjątkowo chłopak nie był z jakąś dziewczyną ,raz nawet widziałam jak jednej naprawdę ładnej mówił ,że nie jest nią zainteresowany. Mimo to przez cały dzień uparcie wyrzucałam chłopaka z moich myśli. Na obiedzie Yuri zaczęła mnie wypytywać czemu nie było mnie rano w dormitorium. Opowiedziałam przyjaciołom o moim śnie i o tym ,że poszłam się przejść po szkole ale pominęłam spotkanie z Lukiem.

-Ciekawą masz wyobraźnię ,może napiszesz książkę.-powiedział James wyraźnie starając się poprawić mi humor.

-Eee…raczej nie ,nikt się nie rozczyta z moich bazgrołów.-odpowiedziałam i uśmiechnęłam się szeroko.

-To możesz na komputerze.-stwierdził Potter.

-Przykro mi panie Potter ale mam przypadłość nazywaną „nic mi się nie chce”-pokazałam chłopakowi język.

-Ciekawe ,mam to samo.-czarnowłosy się wyszczerzył.

-To chyba jest zaraźliwe.-zaśmiałam się.

Po obiedzie mieliśmy obronę przed czarną magią na której profesor Nyks omawiał nam jedno ze starożytnych zaklęć nazywane Klątwą Diabelstwa ,polegała ona na tym ,że człowiek na którego rzucono to zaklęcie był w połowie człowiekiem a w połowie jakimś stworzeniem ,na przykład wyrastały mu rogi ,nogi zamieniały się w kopyta gazeli ,było dużo takich kombinacji ,niektóre oglądaliśmy na zdjęciach. Ta klątwa była dziedziczna ,nie mijała nawet po którymś z kolei pokoleniu.

-Ludzi dotkniętych tą klątwą nazywano kiedyś chimerami ,stąd wzięła się nazwa jednego z magicznych stworzeń.-powiedział nasz nauczyciel pokazując nam na slajdzie zdjęcie człowieka z ogonem lwa ,głową wilka i skrzydłami ptaka.

Po dzwonku wyszliśmy z klasy rozmawiając jedynie o tym co było na lekcji.

***

Wieczorem siedziałam w pokoju wspólnym z Aronem i Jamesem i robiliśmy zadanie z astronomii.

-Uwaga dostawa!-zawołali Fred i George wchodząc do pokoju obładowani słodyczami.

-No w końcu ,dawno nie jadłam czegoś słodkiego.-ucieszyłam się.

-No a na kolację kto zjadł pięć naleśników z czekoladą i truskawkami?-wtrącił James.

-Oj cicho bądź.-trzepnęłam chłopaka w ramie i zabrałam się za czekoladową babeczkę.

Ktoś włączył w pokoju muzykę i odrabianie lekcji zamieniło się w mini imprezę.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Notkę dedykuję mojej „siostrze” ,nikt tak nie zagaduje mnie na gg jak ty ;*. Wiem ,że powymyślałam tutaj rzeczy których nie było w oryginalnym Potterze ,po prostu przeczytałam już tyle książek ,że moja wyobraźnia sama podsuwa mi pomysły na coś nowego do opowiadania ,poza tym internet miesza mi w głowie ,no ale kto powiedział ,że nauka w świecie czarodziejów nie może rozwijać się tak jak w świecie śmiertelników xD. Pozdrawiam czytelników ;D                        

3."Ale ja łamię prawa grawitacji."

Na wstępie piszę ,że u mnie Fred Weasley przeżył wojnę z Voldemortem ,żeby później nie było niedomówień ;).

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Pierwszy tydzień w szkole udało nam się przeżyć bez większych problemów ale wiedziałam ,że niedługo to się zmieni. Nauczyciele jeszcze nic nam nie zadali więc weekend mieliśmy wolny. W sobotę przed południem z Jamesem poszliśmy na sprawdziany do Gryfońskiej drużyny Quidditcha. Na boisku czekał już Chris ,Nicole z szóstego roku ,kilka dzieciaków z drugiego roku ,kilka osób ze starszych klas i dwaj rudzi kuzyni Jamesa ,Fred ,syn Georga Weasley’a ,i George ,syn Freda Weasley’a ,obaj byli o rok starsi od nas ,chłopacy chociaż mieli innych ojców byli do siebie bardzo podobni i z wyglądu i z charakteru ,może to przez to ,że ich ojcowie byli bliźniakami.

Sprawdziany trwały kilka godzin podczas których zdążyło się trochę wydarzyć. Tak jak zawsze ja i James nie mogliśmy się za długo nudzić dlatego kiedy wybierano obrońcę zaczęliśmy razem z Fredem i Georgem ścigać się na miotłach wkurzając przy okazji bijącą wierzbę ,dopiero Chris ,który został obrońcą ,doprowadził nas do porządku. Później James ,Nicole i jej chłopak ,Jason rozwalili wszystkich podczas sprawdzianu na ścigających. Fred i George zostali pałkarzami a ja szukającą. Po sprawdzianach wszyscy którzy nie dostali się do drużyny wrócili do zamku a my mieliśmy pierwszy trening który skończył się dopiero przed obiadem.

Całe popołudnie mieliśmy wolne więc razem z Aronem i Yuri wyszliśmy nad jezioro i usiedliśmy pod jednym z większych drzew.

-No i jak wam poszło?-zapytał Aron.

-Jak zawsze ,ja jestem szukającą a James ścigającym.-wzruszyłam ramionami.

-Tylko w tym roku nie rozwal sobie głowy o tłuczek tak jak ostatnio.-powiedział James.

-Oj cicho bądź ,ja przynajmniej nie rozwaliłam trybun tak jak ty kiedy próbowałeś wykiwać Ślizgonów.-odpowiedziałam i trzepnęłam czarnowłosego w głowę.

-Hej ,uważaj sobie!-zawołał Potter i zaczął mnie łaskotać.

-James…przestań!-zawołałam między napadami śmiechu.

-To przeproś.-chłopak zaśmiał się złowieszczo co wywołało u mnie jeszcze większy napad śmiechu.

-Pocałuj mnie w nos.-odpowiedziałam.

Potter na chwilę przestał mnie torturować i naprawdę pocałował mnie w nos.

-Już ,a teraz przeproś.-wyszczerzył się czarnowłosy.

-Nigdy.

Zanim James znowu zaczął ,mnie łaskotać odepchnęłam go od siebie i szybko wstałam.

-Wiesz ,że cię złapię.-powiedział chłopak i zaczął mnie gonić.

Pobiegłam w stronę jeziora w międzyczasie zdejmując buty i skarpetki. Wbiegłam do wody a James za mną.

-No i co teraz?-zapytał czarnowłosy.

-A to.-odpowiedziałam i ochlapałam go wodą.

-O ty!-zawołał chłopak i po chwili rozpętała się wojna na wodę do której później dołączyli nasi przyjaciele.

Dzień był ciepły ,woda była przyjemnie chłodna więc nie musieliśmy się zbytnio przejmować tym ,że jesteśmy cali morzy.

-Atak z zaskoczenia!-zawołałam wskakując Jamesowi na plecy.

Chłopak złapał mnie za nogi i zaczął wozić na barana ,oboje śmieliśmy się na cały głos kiedy w końcu chłopak się potkną i wpadliśmy do wody.

Wieczorem leżeliśmy pod wielkim dębem już całkowicie susi.

-Nie uda ci się.-powiedział James.

-A właśnie ,że uda.-odpowiedziałam.

Od kilku minut kłóciliśmy się czy wygram zakład z nim i Aronem ,że wejdę na drzewo szybciej niż oni.

-To zobaczymy.-stwierdził Potter i zaczęliśmy we trójkę włazić na drzewo pod którym wcześniej leżeliśmy.

Szybko wdrapałam się po gałęziach na wyznaczony konar a chłopacy weszli kilka chwil po mnie.

-A nie mówiłam!-zaśmiałam się-No a teraz kto mi powie jak zejdziemy?-dodałam po chwili.

-Zaraz zobaczymy.-powiedział Potter i bez ostrzeżenia złapał mnie w pasie i zeskoczył na dół.

-Zwariowałeś!-udało mi się krzyknąć.

-Już dawno temu.-odpowiedział najspokojniej w świecie James i lekko wylądował na ziemi i mnie puścił.

-Jak ty to zrobiłeś?-zapytałam.

-A bo ja wiem ,umiem tak i tyle.-wzruszył ramionami.

-To było przynajmniej kilka metrów ,powinniśmy spaść i się poobijać.-stwierdziłam.

-Ale ja łamię prawa grawitacji.-czarnowłosy pokazał mi język-Poza tym ,to nie mi pod wodą wyrastają skrzela.-dodał ze złośliwym uśmieszkiem.

-To ,że ty tyle nie wytrzymujesz pod wodą nie znaczy ,że ja mam skrzela.-powiedziałam.

-Des ,ty tam siedzisz po kilkanaście minut ,żaden człowiek tyle nie wytrzymuje.-stwierdziła Yuri.

Wróciliśmy do zamku na kolację po której wszyscy poszliśmy do dormitorium chłopaków na resztę wieczoru. Graliśmy w karty o truskawkowe toffi ,zakładaliśmy się kto zje więcej kwachów na raz i ogólnie było przyjemnie.

W końcu wybuchła wielka wojna na poduszki ,razem z trójką chłopaków z którymi James i Aron dzielili pokój tłukliśmy się jak popadnie ,pióra fruwały pod sufitem a ja z pełną satysfakcją powaliłam trójkę moich przyjaciół na raz. Poduszki traktowaliśmy trochę jak miecze ,nie waliliśmy nimi na oślep ale jakoś nam wychodziło tak ,że gdyby miękkie poduszki zamienić na metalowe ostrza to naprawdę wyglądałoby jak prawdziwa walka.

Ja i Yuri do naszego pokoju wróciłyśmy dopiero po północy i od razu poszłyśmy spać.

W niedzielę wstałyśmy dopiero o jedenastej więc na śniadanie już nie zdążyłyśmy ,ale to i tak nie robiło nam wielkiej różnicy bo o dwunastej był obiad. Ten dzień miną nam już spokojniej.

***

Od poniedziałku skończyło nam się lenistwo którego doświadczyliśmy w pierwszym tygodniu nauki ,prawie z  każdego przedmiotu mieliśmy coś zadane ,jedynie profesor Nyks i profesor Lung się nad nami zlitowali.

Teraz siedziałam na eliksirach i próbowałam zrobić antidotum na truciznę o nazwie tak dziwnej ,że jej nazwy nie zapamiętałam. Dorzuciłam kilka składników i nagle wszystko wybuchło ,na szczęście nie byłam jedynym takim przypadkiem ,kilka minut wcześniej kociołek Jamesa eksplodował a chłopakowi twarz zrobiła się niebieska ale kolor szybko z niego zszedł ,ja miałam tle szczęścia ,że zdążyłam się odsunąć.

-Destiny ,co się stało?-zapytała mnie profesor Lung.

-Eee…chyba z czymś przesadziłam.-powiedziałam zaglądając do kociołka w której nie zostało nic oprócz jasnofioletowego osadu.

-Nic się nie stało ,spróbuj jeszcze raz tylko tym razem daj mniej łusek salamandry.-powiedziała nauczycielka.

Po skończonej lekcji poszliśmy prosto na opiekę nad magicznymi stworzeniami ,po drodze James i Aron powiedzieli ,że zobaczymy się na lekcji i zniknęli w bocznym korytarzu.

Poszłam dalej sama z Yuri ,w jednym z korytarzy przyjaciółka zatrzymała się.

-Uwaga ,głąb.-ostrzegła mnie a ja za dobrze wiedziałam o co jej chodzi.

Przez korytarz w naszą stronę szedł wysoki blondyn z Ravenclawu ,wiedziałam ,że jest teraz na piątym roku ,znałam jego imię i wiedziałam o nim aż za dużo.

-No hej kochanie.-wyszczerzył się do mnie chłopak.

-Spadaj Luke.-powiedziałam i chciałam iść dalej ale chłopak mnie zatrzymał.

-Oj daj już spokój Des ,nie pamiętasz jak nam było razem dobrze?-zapytał mnie blondyn uśmiechając się na ten swój sposób który jeszcze rok temu potrafił zrobić ze mną co chciał ,na szczęście już się na niego uodporniłam.

-No właśnie ,było ,czas przeszły.-odpowiedziałam.

Teraz naprawdę się dziwiłam ,że kiedyś mogłam chodzić z Lukiem.

-Przecież możemy spróbować jeszcze raz.-stwierdził Krukon.

-Możemy ,nie musimy ,poza tym ty to robisz żeby udowodnić ,że możesz mieć każdą dziewczynę.-stwierdziłam.

-A jakbym jednak nie chciał tego udowadniać?-zapytał Luke.

Wtedy zrobiłam coś czego ,chyba ,nie powinnam robić ,popatrzyłam w niebieskie oczy Krukona i zapomniałam już ,że mnie wkurzał.

-Nie wiem ,zobaczę.-odpowiedziałam dopiero po chwili uświadamiając sobie co mówię-Yuri ,chodź.-powiedziałam cicho i pobiegłam korytarzem byle jak najdalej od Luka.

2.Wracamy do szkoły.

Tak na początek wstawiam młodego Syriusza. Co o nim myślicie? Bo ja nieźle się wkurzyłam jak Bella go zabiła ;<.

Do Hogwartu dojechaliśmy wieczorem ,nawet nie zauważyliśmy kiedy niebo pociemniało i pojawiły się na nim gwiazdy i księżyc.  Wszyscy przebraliśmy się w szaty szkolne ,zabraliśmy nasze rzeczy i wysiedliśmy z pociągu.

Na zewnątrz zrobiło się już chłodno ,Hades i Nike od razu pobiegły w stronę niezajętego powozu żeby zając dla nas miejsca. Kawałek od nas stał Hagrid ,półolbrzym który był w szkole gajowym od bardzo dawna ,pracował w szkole jeszcze przed druga wojną czarodziejów. Hagrid jak co roku zwoływał do siebie pierwszorocznych uczniów ,według tradycji szkoły pierwszoklasiści do zamku płynęli łódkami a Hagrid pomagał im przeprawić się przez jezioro.

Razem z Jamesem ,Aronem i Yuri poszliśmy do powozu zajętego dla nas przez nasze koty.

Usiedliśmy w powozie ,zamknęliśmy drzwiczki i powóz ruszył. Zawsze się zastanawiałam jak to jest ,że one jeżdżą ,nie były przez nic ciągnięte ani niczym napędzane ,jeździły same z siebie.

Dojechaliśmy aż pod schody prowadzące do sali wejściowej i musieliśmy wysiąść. Kiedy weszliśmy do zamku od razu zostaliśmy zaatakowani przez różnego rodzaju przedmioty ,kredę ,gąbki ,zeszyty ,pomarańcze i wiele innych rzeczy. Pod samym sufitem unosił się duch młodego chłopaka ubranego w kompletnie nie pasujące do siebie ciuchy ,włosy miał jakoś dziwnie nastroszone i śmiał się w najlepsze.

-Iryt ,ogarnij się ,powtarzasz te same numery już czwarty rok z rzędu!-zawołałam.

-Ooo ,nie denerwuj się Shadow ,nie lubisz owoców?-odpowiedział duch i rzucił we mnie kolejna pomarańczą.

-Spadaj Iryt!-zawołał James celując w Irytka różdżką.

-Młody Potter broni swojej dziewczyny!-duch śmiał się coraz głośniej.

-Nie jestem jego dziewczyną!-zawołałam ,ten duch coraz bardziej działał mi na nerwy.

-Zakochana para!-zaśpiewał Irytek ,zamkną się dopiero kiedy oberwał od Jamesa zaklęciem i mrucząc coś pod nosem odleciał co wywołało wiwaty innych uczniów.

-Dureń.-stwierdziła Yuri i weszliśmy do Wielkiej Sali.

Jak zawsze w Wielkiej Sali sufit wyglądał jak niebo na zewnątrz więc teraz było na nim pełno gwiazd. Nad naszymi głowami unosiły się tysiące świec ,wzdłuż  sali były ustawione cztery stoły ,po jednym dla każdego domu ,piąty stół zajmowany przez nauczycieli był ustawiony w poprzek sali żeby nauczyciele mieli na nas dobry widok.

Razem z całą ekipa zajęłam miejsca przy stole Gryffindoru ,niedaleko siedzieli młodsi Potterowie i ich znajomi a kawałek dalej kuzynki Jamesa ,rudowłosa Molly i blondwłosa  Victoire ,dziewczyny pomachały nam i wróciły do swojej rozmowy.

Niedługo później odbyła się ceremonia przydziału a później profesor McGonagall ,dyrektorka wygłosiła coroczna przemowę ,w skrócie : nuuuuuuuuuuuuuuda.

Kiedy w końcu dyrektorka zakończyła swoją przemowę a na stołach pojawiło się jedzenie James się obudził ,poważnie chłopak zasną a ja miałam zbyt dobrą okazję do robienia mu dziwnych zdjęć więc go nie budziłam.

-No w końcu ,głodny jestem jak nie wiem.-powiedział czarnowłosy wrzucając sobie na talerz jedzenie.

-Zostaw coś dla mnie.-zaśmiałam się.

-Ty i tak zgarniesz większość deserów.-stwierdził James no i miał rację ,kiedy potrawy na stołach zmieniły się w słodkie desery stwierdziłam ,że mój talerz jest za mały.

Włożyłam sobie jabłecznik ,truskawki w czekoladzie ,ciastka różnych smaków i wiele innych słodyczy.

-Ty to wszystko zjesz?-Aron zrobił wielkie oczy.

-Mhmm…-odpowiedziałam i zabrałam się za jedzenie.

Później z Jamesem zrobiliśmy sobie konkurs „kto zje więcej czekolady bez popijania” ,oczywiście wygrałam ja.

-No i co powiesz ,mówiłam ,że wygram!-zaśmiałam się.

-Cicho bądź ,nie moja wina ,że jesz tyle czekolady.-James pokazał mi język.

Po kolacji poszliśmy do wierzy Gryffindoru i rozeszliśmy się do swoich dormitoriów ,od jutra znowu będzie trzeba wcześnie wstawać dlatego chcieliśmy dzisiaj wcześniej pójść spać.

***

Rano obudziła mnie Yuri i od razu oberwała z poduszki ,naprawdę nienawidzę wcześnie wstawać. Kiedy w końcu wstałam Yuri była już prawie gotowa żeby iść na śniadanie. Szybko przebrałam się w ciemnoniebieskie rurki ,czarną tunikę z długim rękawem ,ubrałam na to szkolną szatę ,założyłam trampki ,rozczesałam włosy i zrobiłam sobie cienkiego ,dobieranego warkocza po lewej stronie głowy ,pomalowałam oczy czarną kredką i zeszłam razem z Yuri do pokoju wspólnego żeby poczekać na Jamesa i Arona.

Nie musiałyśmy długo czekać na chłopaków ,Aron zszedł kompletnie wyspany ale James wlókł się za nim i wyglądał jakby noc spędził na wszystkim innym niż spanie. Całą czwórką zeszliśmy do Wielkiej Sali.

Na śniadaniu profesor Nyks ,nauczyciel obrony przed czarną magią i opiekun naszego domu dał nam plany zajęć.

-Zaczynamy eliksirami.-jękną James.

Wszyscy nie znosiliśmy eliksirów ,profesor Khorne ,który przy okazji był też opiekunem Slytherinu ,strasznie się nas o wszystko czepiał a jego lekcje były trudniejsze niż transmutacja.

-Tylko czemu przenieśli nam klasę na dziedziniec transmutacji?-zdziwił się Aron.

-O czym ty mówisz?-zapytałam.

-Na planie jest ,że mamy eliksiry na dziedzińcu transmutacji.-powiedziała Yuri.

-Lepsze to ,niż siedzenie w lochach.-stwierdziłam.

Szybko skończyliśmy śniadanie i poszliśmy pod wyznaczoną klasę ,w tym roku eliksiry mieliśmy z Krukonami. Po dzwonku zamiast naszego nauczyciela eliksirów pojawiła się kobieta która nie miała więcej niż trzydzieści lat ,jej włosy były jasnobrązowe ,skórę miała jasną a jej oczy były jasnoniebieskie ,ogólnie sprawiała wrażenie miłej. Dała nam znak ,że mamy wejść za nią do klasy.

-Eee…psze pani…-zaczął James-Gdzie jest profesor Khorne? Nie to ,żebym specjalnie tęsknił czy coś ale…-nie skończył tylko połowicznie się uśmiechną.

-Profesor Khorne odszedł ,jestem waszą nową nauczycielką ,nazywam się Katherina Lung.-przerwała mu nauczycielka i uśmiechnęła się do nas ciepło.

-Czyli jest też pani nowym opiekunem Slytherinu?-zapytałam.

-Nie ,opiekunem Slytherinu jest nowy nauczyciel starożytnych run profesor Aleksadrjiew.-wyjaśniła nam profesor Lung i przeszła do sprawdzania obecności.

Byliśmy wyczytywani według listy ,jedyną rzeczą ,która przykuła moją uwagę było to ,że profesor Lung nie zatrzymała się na chwilę przy Jamesie żeby spojrzeć czy jest podobny do swojego sławnego ojca a kiedy przyszła moja kolej nauczycielka przez chwilę przyjrzała mi się tak ,jakby widziała mnie już wcześniej.

Później dowiedzieliśmy się jak w tym roku będą wyglądać lekcje i ,że głównie będziemy zajmować się antidotami.

***

Po lekcji wyszliśmy z sali z miłymi wrażeniami ,profesor Lung była zupełnym przeciwieństwem profesora Khorne’a ,wcale się nie czepiała kiedy coś nam nie wychodziło albo czegoś nie wiedzieliśmy tylko nam tłumaczyła co robimy nie tak.

Na obronę przed czarną magią poszliśmy w dobrych humorach a James przez całą drogę na trzecie piętro śpiewał coś o odejściu wrednego trolla ale dobry nastrój miną mu jak zobaczył Scorpiusa Malfoy’a próbującego rzucić urok na Lily.

-Zabiję tego małego szczura.-warkną chłopak wyciągając różdżkę-Ej ,Malfoy ,zostaw ją!-zawołał rzucając na blondyna zaklęcie.

Młody Malfoy zawisł w powietrzu do góry nogami i miotał się na boki.

-Wypuść mnie Potter!-zarządał chłopak.

-Bo co?-u Jamesa pojawił się dobrze mi znany błysk w oku który oznaczał ,że chłopak się wściekł-Słuchaj mnie ty mały durniu ,jeszcze raz zbliżysz się do mojej siostry a nawet twoja matka cię nie pozna.-powiedział wygrażając Scorpiusowi różdżką-Rozumiesz?

Malfoy niezdarnie pokiwał głową bojąc się co James może mu zrobić ,chłopak był  w szkole znany z tego ,że umiał odstawić różdżką niezłe numery a ja nie zostawałam za nim  w tyle.

Ja w tym czasie podeszłam do Lily siedzącej pod ścianą.

-Nic ci nie zrobił młoda?-zapytałam.

-Nie.-odpowiedziała cicho dwunastolatka odgarniając kosmyk rudych włosów z czoła.

-To idiota ,nie przejmuj się nim ,wszędzie znajdziesz takich.-powiedziałam podając jej rękę.

-Dzięki.-powiedziała rudowłosa i pobiegła na swoją lekcję.

Kątem oka zauważyłam jak Scorpius ucieka przed Jamesem a czarnowłosy podchodzi do mnie.

-Kiedyś zabiję tego durnia ,co on sobie myśli?!-chłopak był naprawdę wkurzony ,zawsze tak było jeżeli szło o Lily.

-Myśli ,że jak ma czysta krew to jest lepszy.-stwierdziłam.

-Przecież wiadomo ,że jego rodzina już tyle nie znaczy ,po drugiej wojnie zostały im tylko pieniądze ,czysta krew i sława Śmierciożerców ,ojciec jego ojca siedzi w Azkabanie.-prychnął Aron.

-Chodźmy bo spóźnimy się na obronę przed czarną magią.-poprosiła Yuri.

Dziewczyna nie bardzo lubiła rozmowy o wojnie z Voldemortem bo nie bardzo się w nich orientowała ,była z Korei Południowej więc ona na początku życia nawet nie wiedziała kim był Lord Voldemort.

-Dobra ,już idziemy.-powiedział Aron uśmiechając się leniwie.

Po drodze znowu zaczęłam droczyć się z Jamesem co skończyło się tym ,że do klasy od OPCM chłopak wbiegł niosąc mnie na plecach. Była jeszcze przerwa ale profesor Nyks pozwalał nam wchodzić do klasy przed dzwonkiem. Niektóre osoby w klasie odwróciły się w naszą stronę żeby popatrzyć co się dzieje a profesor Nyks popatrzył na nas z rozbawieniem.

-Nie mieliście pomysłu na wejście?-zapytał nas uśmiechając się szeroko.

-No nie.-odpowiedziałam złażąc z Jamesa.

No to może parę słów o naszym nauczycielu OPCM. Wiem ,że imię Perseusz ma po jednym z greckich herosów ,jego włosy są czarne i sięgają mu do policzków ,oczy ma w kolorze wody morskiej ,ogółem jest dobrym nauczycielem a jako opiekun naszego domu jest po prostu najlepszy ,nie traktuje nas jak inni nauczyciele tylko jakby był z nami równy ,czasami spotykał się z nami i tak po prostu zaczynał z nami gadać o wszystkim ,nie zwracał nam wtedy uwagi na to ,co mówimy ,mogliśmy zachowywać się tak jak przy naszych znajomych ,nie czepiał się też kiedy robiliśmy w pokoju wspólnym imprezy z różnych okazji chociażby kiedy wygrywaliśmy mecz Quidditcha ,często też nam opowiadał różne historie ,na przykład o tym ,że greccy herosi mogli naprawdę istnieć jako pierwsi czarodzieje.

Razem z Jamesem ,Yuri i Aronem zajęliśmy miejsca w naszej ławce i czekaliśmy na początek lekcji.

Po dzwonku cała klasa była już na swoich miejscach a profesor Nyks zaczął nam opowiadać o czym będziemy uczyć się w tym roku.

-Kto mi powie czym się różni urok od zaklęcia?-zapytał nas.

Pierwsza zgłosiła się Yuri.

-Uroki są szkodliwe dla ludzi ,używa się ich w pojedynkach żeby unieszkodliwić przeciwnika ,a zaklęcia są używane w życiu codziennym.-wyjaśniła dziewczyna.

-Bardzo dobrze.-pochwalił ją nauczyciel-Chyba nie muszę wam wyjaśniać czym są zaklęcia niewybaczalne?-zwrócił się do całej klasy.

Nikomu z nas nie trzeba było tego tłumaczyć ,wszyscy aż za dobrze wiedzieliśmy czym są trzy przekleństwa których użycie było karane dożywociem w Azkabanie ,w końcu większość naszych rodzin brała udział w którejś z wojen z Voldemortem a jeżeli nie ,tak jak w moim przypadku ,dowiadywaliśmy się tego z podręczników do historii magii i od znajomych w szkole.

-Wiem ,że przynajmniej większość z was wie jak działają zaklęcia niewybaczalne ale chciałbym żebyście byli świadomi ,że to nie jedyne niebezpieczne przekleństwa ,istnieją jeszcze pradawne zaklęcia o których większość czarodziejów nic nie wie ponieważ nawet nie byliby w stanie ich użyć ,będziemy je omawiać w tym roku.-powiedział profesor Nyks-Poza tym na koniec roku zajmiemy się jeszcze kilkoma magicznymi stworzeniami których nie omawiałem wam w zeszłym roku ponieważ są trudniejsze do pokonania ,będę też chciał was nauczyć jak bronić się przed atakami ze strony czarnoksiężników albo dementorów.-dodał.

Yuri znowu podniosła rękę.

-Czy to znaczy ,że będziemy uczyć się zaklęcia patronusa?-sapytała.

-Nie będę wymagał ,żebyście je umieli ,nie wszyscy dorośli czarodzieje potrafią je wykonać ,oczywiście nie będę miał nic przeciwko jeżeli komuś to się uda.-wyjaśnił nam.

Po tej lekcji poszliśmy na obiad.

-James ,Des ,w sobotę sprawdziany do drużyny Quidditcha!-zawołał do nas Christoper Wood ,kapitan naszej drużyny Quidditcha ,był na szóstym roku i był synem Oliviera Wood’a ,obrońcy w reprezentacji Wielkiej Brytanii w międzynarodowych mistrzostwach Quidditcha.

-Będziemy Chris!-odpowiedzilismy i wróciliśmy do naszych zajęć.

-Co jest następne?-zapytałam.

-Historia magii ,później transmutacja i na dzisiaj koniec.-odpowiedziała Yuri.

-Już gorzej nie mogli tego zrobić?-jękną James znad swojego talerza-Na historii magii ja zasnę ,a na transmutacji McGonagall nam nie odpuści ,znacie ją.-stwierdził.

Chcąc nie chcąc musieliśmy jakoś przeboleć ostatnie lekcje ,plus był taki ,że jeszcze nic nam nie zadali ale byłam pewna ,że to szybko się zmieni.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ostatnio stwierdziłam ,że chyba niedokładnie się wyraziłam co do komentowania postów ,napisałam żeby nie hejtować ,chodziło mi o bezpodstawne krytykowanie opowiadania tylko po to ,żeby mnie wkurzyć ,przyjmuję konstruktywną krytykę która ma jakieś podstawy a nie coś typu „to jest głupie bo tak sobie wymyśliłem” ,jeżeli uważacie ,że powinnam coś poprawić to piszcie :).    

1.Koniec wakacji.

Całą noc spałam dobrze dopóki ktoś nie postanowił mnie obudzić.

-Hej Des ,wstawaj.-usłyszałam dobrze znany mi głos który należał do mojego najlepszego przyjaciela ,Jamesa.

-Która godzina?-zapytałam głosem stłumionym przez poduszkę.

-Ósma ,no chodź ,rusz ten swój leniwy tyłek.-odpowiedział James.

-Zamknij się i daj mi spać ,ja i mój leniwy tyłek mamy wakacje.-mruknęłam nie otwierając oczu.

-Des ,wstawaj bo nie wyrobimy się na dworzec ,chyba nie chcesz biec przez pół miasta tak jak ostatnio.-James mi nie odpuszczał.

-Co ty znowu gadasz? Wakacje są.-powiedziałam.

-Jakbyś zapomniała wakacje się wczoraj skończyły.-przypomniał mi chłopak.

-Co?!-zawołałam zrywając się z łóżka co wywołało napad śmiechu u Jamesa.

-Czy mówiłem ci już jak tym potrafisz człowieka rozbawić?-chłopak śmiał się w najlepsze.

Stwierdziłam ,że czarnowłosemu przyda się powrót do rzeczywistości więc porządnie przywaliłam mu poduszką.

-A to za co?-zapytał.

-Za nic ,chciałam żebyś się ogarną.-pokazałam mu język.

-Dzieciaki ,chodźcie na śniadanie!-z dołu zawołała nas mama Jamesa ,Ginny Potter.

Jak co roku większość wakacji spędziłam u Potterów ,sami mnie do siebie zapraszali odkąd poznałam Jamesa a ja nie odmawiałam ,może to wydawać się trochę dziwne ale o wiele bardziej wolałam spędzać czas z Potterami niż z moja rodziną która tylko działała mi na nerwy.

No tak ,może powinnam od razu wspomnieć ,że trochę różnię się od mojej rodziny zaczynając od tego ,że poza jakąś dalszą rodziną jestem jedyną czarownicą w rodzinie ,moi dziadkowie ,rodzice i ich rodzeństwo ,i mój młodszy brat którego nazywam Gremlinem ,wszyscy są mugolami a to przez to ,że kiedyś tam ,dawno temu w mojej bardzo dalekiej rodzinie zamiast czarodzieja urodził się ktoś nie posiadający magicznych zdolności i od niego wzięli się moi dziadkowie ,któreś z rodziców i ja i Gremlin. No a poza tym ,że jestem czarownicą są też inne rzeczy odróżniające mnie od rodziców i brata ,zaczynając od niebieskiego koloru oczy i blond włosów które tylko ja ,w znanej mi części rodziny ,posiadam ,a kończąc na upodobaniach co do muzyki ,książek i filmów.

Zeszłam razem z Jamesem do kuchni i zajęliśmy miejsca przy stole rozmawiając o tym co nam może się przydarzyć w tym roku w Hogwarcie ,znając nas to nie będzie spokojny rok ,rodzice Jamesa nazywali nas „Nowymi Huncwotami” i chociaż nie rozumieliśmy do końca o co chodzi podobało nam się to.

-Cześć dzieciaki.-przywitał nas tata Jamesa ,Harry.

Przez cztery lata znajomości z Jamesem i jego rodziną już przyzwyczaiłam się do faktu ,że słynny Harry Potter jest ojcem mojego najlepszego przyjaciela.

-Hej tato.-James uśmiechną się w ten swój niepowtarzalny sposób.

-Dzieeeeeeńdobry.-przywitałam się ziewając.

Po chwili dołączyli do nas na śniadaniu Albus i Lily ,młodsze rodzeństwo Jamesa.

Al wyglądał na kompletnie nieprzytomnego Lily z resztą też ,od brata różniła się tylko tym ,że na głowie miała coś podobnego do ptasiego gniazda zrobionego z rudych włosów ,ja pewnie z moimi długimi blond włosami miałam coś podobnego.

Pani Potter podała nam śniadanie ,specjalnie na pierwszego września zrobiła naleśniki w niebieskim kolorze a ja już tłumaczę czemu byłby niebieskie.

W zeszłym roku szkolnym udało mi się wybłagać od rodziców na urodziny i za dobre wyniki egzaminów własnego laptopa i w wakacje pozamawiałam z internetu różne rzeczy których nie mogłam dostać w sklepach dlatego do Potterów przyjechałam z dodatkową torbą pełną słodyczy z różnych stron świata i to nie były tylko mugolskie cukierki ,udało mi się znaleźć kilka stron założonych przez czarodziei ,a przy okazji wydawania pieniędzy ,które dostałam na urodziny ,święta i tak po prostu za dobre zdanie egzaminów ,kupiłam też jadalny niebieski barwnik który obiecałam pani Potter za wszystkie rzeczy które ona i jej rodzina zrobili dla mnie.

James i ja zgarnęliśmy pierwsze dwie wielkie porcje naleśników tylko dla siebie ,zawsze tak było a wszyscy się dziwili ,że chodź tyle jemy nadal jesteśmy chudzi.

-James ,Destiny ,jeżeli już się najedliście to idźcie się przebrać i sprawdźcie czy wszystko spakowaliście ,przed jedenastą musimy być na King’s Cross ,niedługo przyjdą Hermiona i Ron z Rose i Hugo.-powiedziała do nas mama Jamesa.

-Jasne.-odpowiedzieliśmy równo i już nas nie było w kuchni.

Wróciłam do pokoju który zajmowałam kiedy byłam u Potterów w Londynie ,wiedziałam ,że dom wcześniej należał do Syriusza Blacka o którym opowiadał nam już kiedyś tata Jamesa.

W pokoju na moim łóżku siedział czarny kot o żółtych oczach z białą plamką w kształcie księżyca na czole ,kiedy zwierzak mnie zobaczył szybko zeskoczył z łóżka i po chwili chodził przede mną po całym pokoju jakby wiedział gdzie będę iść.

-No widzę ,że masz dobry humor Hades.-zaśmiałam się widząc jak kot zamiast normalnie chodzić podskakuje podobnie jak ludzie w dobrym nastroju.

Hades odwrócił czarną głowę ,popatrzył na mnie i odpowiedział mi swoim „miau” które odebrałam jako potwierdzenie.

Otworzyłam szkolny kufer spakowany poprzedniego dnia i wyciągnęłam z niego czarne rurki ,bluzkę w fioletowo-czarne paski i fioletowe conversy.  

Usiadłam przed lustrem i zaczęłam walczyć z moimi poplątanymi włosami aż w końcu się ułożyły ,później pomalowałam oczy czarna kredką i tuszem oczywiście z Hadesem siedzącym mi na kolanach i podziwiającym się w lusterku.

-Ty wiesz ,że wracamy dzisiaj do szkoły co?-zapytałam kota ,wiem ,że to może wydawać się dziwne ale Hades zawsze mnie rozumiał ,był inteligentny ,no ale był kotem kupionym w czarodziejskim sklepie więc musiał być magiczny.

Hades odpowiedział mi dwoma machnięciami ogona i miauknięciem co w jego języku zawsze znaczyło „tak”.

-Hej ,gotowa?-do pokoju wszedł James ubrany jak zawsze w czarne jeansy i białą koszulkę ,czarne włosy ,których postanowił nie ścinać zaczynając od zeszłych wakacji ,miał już uczesane.

-Czekaj ,muszę zgarnąć parę rzeczy.-odpowiedziałam i zaczęłam biegać po pokoju i zbierać wszystko co zostawiłam na wierzchu ,szczotkę ,kosmetyki ,laptopa ,ładowarkę do laptopa ,ładowarkę do telefonu ,słuchawki ,prostownicę do włosów ,suszarkę i wiele innych rzeczy których używałam jeszcze poprzedniego wieczoru albo dzisiaj rano.

-No to wszystko.-stwierdziłam z zadowoleniem.

-Jesteś pewna Des?-zapytał James.

-No a c…-nie skończyłam bo chłopak pomachał mi przed nosem moim telefonem.

-Ty beze mnie głowę zgubisz.-stwierdził czarnowłosy.

-Ty beze mnie też.-odpowiedziałam sięgając po Mapę Huncwotów którą chłopak zgubił u mnie wczoraj.

Mapa Huncwotów była mapa Hogwartu pokazującą wszystkie osoby obecne w zamku i tajne przejścia ukryte w szkole ,James dostał ją od ojca na Boże Narodzenie trzy lata temu kiedy byliśmy na pierwszym roku.

-Wczoraj cały dzień jej szukałem ,myślałem ,że ją spakowałem!-zawołał chłopak ze zdziwieniem.

-Najbardziej w twoim zdani zdziwiło mnie słowo myślałem.-powiedziałam uśmiechając się-Dobra ,mapa za telefon.-dodałam i podaliśmy sobie nasze zguby.

-A tak w ogóle co ty dzisiaj masz taki dobry humor?-zapytał James kiedy schodziliśmy po schodach ciągnąc za sobą nasze kufry.

-Wiesz ,tak myślę sobie ,że wracamy do szkoły gnębić Ślizgonów i wkurzać ludzi a kiedy my będziemy niszczyć kolejne kociołki na eliksirach to Gremlin będzie musiał siedzieć na matmie ,albo będzie wkuwał słówka z niemieckiego kiedy my będziemy grać w Quidditcha.-odpowiedziałam z wielkim uśmiechem na twarzy wyobrażając sobie jakie piekło mój nieznośny młodszy brat będzie miał w szkole.

-Taaa ,wiesz ,tylko raz spotkałem tego dzieciaka i już się cieszę ,że otrzyma taką karę ,może w końcu sobie uświadomi ,że nie jest pępkiem świata.-przyznał mój przyjaciel.

-W cuda wierzysz.-zaśmiałam się ,znałam mojego brata już tak długo ,że wiedziałam ,że on się nie zmieni.

Ustawiliśmy nasze kufry w korytarzu i poszliśmy do salonu pooglądać telewizję.

Rozsiedliśmy się na kanapie a na kolanach usiadły nam nasze koty ,o moim Hadesie już mówiłam ,Nike Jamesa była białą kotką o niebieskich oczach i czarną plamką w kształcie wieloramiennej gwiazdy na czole. No i mimo ,że mogło się wydawać ,że Hades i Nike są swoimi przeciwieństwami oba koty bardzo się lubiły ,ja i James kupiliśmy je tego samego dnia i pamiętam ,że od zawsze zwierzaki uwielbiały spędzać ze sobą czas.

-James ,akurat zaczyna się Dr.House.-przypomniałam chłopakowi ,oboje lubiliśmy ten serial chociaż był mugolski i już dawno skończyły się nowe odcinki ,odkryliśmy go tego lata i akurat zaczęliśmy oglądać trzeci sezon.

Po czterdziestu minutach spędzonych przed telewizorem musieliśmy zacząć zbierać się do wyjścia ,w kuchni siedzieli wszyscy poza nami i rozmawiali rodzeństwo Jamesa i jego kuzyni o tym co ich czeka w Hogwarcie a dorośli o różnych sprawach które mało nas interesowały ,chociaż często zdarzało się ,że tata Jamesa i jego wujek ,Ron ,opowiadali nam historie z czasów kiedy oni chodzili do szkoły albo walczyli z Lordem Voldemortem ,był tylko jeden warunek ,mama Jamesa i jego ciotka nie mogły nic o tym wiedzieć bo by się czepiały ,że ich mężowie będą odpowiedzialni za nasze dziwne pomyły ,prawda była taka ,że nasze wybryki były spowodowane jedynie tym ,że mało przejmowaliśmy się tym ,co powiedzą o nas inni a ta cecha chyba była dziedziczna chociaż sama nie wiedziałam po kim ja ją mam.

-Hej mamo ,jest już dziesiąta dwadzieścia.-przypomniał James wchodząc do kuchni.

-Dobrze ,za dziesięć minut wychodzimy.-odpowiedziała mu pani Potter.

Pół godziny przed odjazdem pociągu wyszliśmy z domu ,ja i James mieliśmy na sobie czarne ,skórzane kurtki w których chodziliśmy zawsze kiedy było chłodniej ,reszta dzieciaków miała na sobie swetry. Nasze szkolne kufry pomniejszyli dorośli bo ciężko by było przejść przez miasto z sześcioma wielkimi kuframi. Albus niósł klatkę ze swoja fretką ,a Lily z sową ,Hades i Nike szły przed nami doskonale wiedząc gdzie chcemy dotrzeć.

-Te koty są lepsze niż GPS.-zaśmiałam się kiedy oba zwierzaki pomogły nam obejść najbardziej zatłoczone ulice.

-Bo to są nasze koty.-stwierdził James.

-No tak ,tylko magnaci posiadają tak zacne koty milordzie.-powiedziałam.

-Ależ milordzie ,zacność zwierzaka zależy od zacności właściciela.-mój przyjaciel podchwycił ton rozmowy.

-Milordzie dziękuję za ten zacny komplement.-uśmiechnęłam się.

-Ależ proszę milordzie.-James tez się uśmiechną.

Wszyscy poza nami wybuchnęli śmiechem ,zawsze to my rozbawialiśmy wszystkich chociaż często nawet nie mieliśmy takiego zamiaru.

Dziesięć minut przed jedenastą dotarliśmy na dworzec i uważając żeby żaden mugol nie zauważył przeszliśmy przez magiczną barierę pomiędzy peronem dziewiątym i dziesiątym prosto na peron numer dziewięć i trzy czwarte na którym stał już czerwony ekspres do Hogwartu. Peron był zatłoczony przez uczniów i ich rodziców ,wszędzie było słychać pohukiwanie sów ,miauczenie kotów ,rozmowy podekscytowanych pierwszoroczniaków albo starszych uczniów witających się ze swoimi znajomymi. Zawsze pierwszego września panowała taka przyjemna atmosfera a jedyne co mogło ja zepsuć to perspektywa siedzenia na historii magii ale o tym nikt nie chciał się dołować.

Wszyscy pożegnaliśmy się z Potterami i Weasley’ami i wsiedliśmy do pociągu. Razem z Jamesem zajęłam jeden z wolnych przedziałów a jego rodzeństwo i kuzyni zajęli inny.

Wyciągnęliśmy nasze kufry i powiększyliśmy je czarami ,na szczęście od wejścia do ekspresu Londyn-Hogwart mogliśmy używać czarów.

Jeszcze zanim pociąg odjechał ze stacji dosiedli się do nas nasi przyjaciele ,Aron i Yuri.

Aron był wzrostem równy z Jamesem czyli obaj przewyższali mnie i Yuri ale tylko o kilka centymetrów ,poza tym chłopak miał jasnobrązowe włosy które zawsze ,przysięgam zawsze ,sięgały mu do policzków i były pofalowane ,poza tym miał mocno zielone oczy ,jak liście późna wiosną i z Jamesem byli tak dopasowani charakterami ,że istniały między nimi tylko małe różnice.

Yuri była mojego wzrostu ,miała białe włosy z końcówkami w różowo-pudrowym kolorze ,czarne oczy i w naszej paczce była tą najrozsądniejszą osobą ,dzięki niej udawało nam się zdawać historię magii za co byłam jej wdzięczna.

Pociąg w końcu ruszył a my ostatni raz pomachaliśmy rodzicom Jamesa a kiedy znikli nam z oczu zaczęliśmy opowiadać sobie jak spędziliśmy wakacje.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

A jednak udało mi się napisać ten rozdział ,momentami wątpiłam ,że mi się uda ale się uparłam ;).